Finally
gezond
snoep!

Volwassen worden is geweldig. Belastingen, rugpijn, een plotse interesse in rentevoeten, en het moment waarop je het etiket van een zak snoep leest en hem als een verantwoordelijke volwassene terug in het rek legt.

Dat laatste deed pijn.

Ik ben mijn hele leven gek geweest op snoep. Tot ergens tussen mijn twintigste en mijn eerste lening het schuldgevoel bij me introk.

Dus deed ik wat elke redelijke mens zou doen. Ik sloot mezelf twee jaar op in een labo en verving suiker door een mix van vezels, tot het precies smaakte zoals het echte werk.

Dat deed het. Ik begrijp nog altijd niet helemaal waarom. Mijn voedingsdeskundige ook niet, en zij heeft een doctoraat.